Pleasen

Veel van onze studenten zijn in hun dagelijks leven werkzaam als sociaal professional. Door hun werk, maar vaak al in hun ontwikkeling daarvoor zijn ze goed geworden in zorgdragen voor anderen. Dit is hun kracht en kwetsbaarheid tegelijkertijd. Burn-out cijfers onder sociaal professionals liggen hoog. Bovendien is het lastig om een écht gelijkwaardig contact met je cliënt aan te gaan wanneer je vanuit een 'reddende/zorgende' rol de ander in de positie van 'kwetsbare ontvanger' plaatst. Tijdens supervisie en leertherapie in ons onderwijs, is het evenwicht tussen zorgdragen voor jezelf en de ander een belangrijk terugkerend thema. Dit vinden we als hulpverlener vaak lastig. We hebben vaak geleerd om onze zelfwaarding te koppelen aan de waardering van anderen (in eerste instantie vaak de aandacht en waardering van onze ouders.) Dit wordt ook wel parentificatie genoemd en kan leiden tot zelfvervreemding. Het kind ontwikkelt zich niet langer vanuit zichzelf, maar gaat zich verantwoordelijk voelen voor het ouderlijk welbevinden. Bewustwording van deze dynamiek bij jezelf is het startpunt in de ontwikkeling van meer zelfzorg en meer gelijkwaardigheid in het contact met je clienten. Voor meer uitleg over parentificatie, zie de interessante videouitleg hierover van Ivo van Orshoven.